jako Konsul w Konsulacie Generalnym RP we Lwowie uczestniczył w uroczystym otwarciu cmentarza „Orląt” z udziałem prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego i prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki oraz w obecności zwierzchników dwóch katolickich obrządków Lwowa: łacińskiego -kardynał Marian Jaworski i bizantyjsko-ukraińskiego – kardynała Lubomyra Huzara. Zdjęcia z otwarcia cmentarza „Orląt”, pod linkiem Galeria; Media.

Swięto Niepodległości w Mościskach odbyło się  11 listopada. Organizatorem był Oddział  Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej. W uroczystości brali udział gości z Warszawy, posłowie na Sejm RP Pan Krzysztof Sikora, Pani Alina Gut i Pani Zofia Grabczan w towarzystwie konsula RP we Lwowie, Pana Zygmunta Grochowskiego , redaktora naczelnego „Lwowskich Spotkań”, Bożeny Rafalskiej i gospodarza,  Prezesa Towarzystwa w Mościskach Pana Henryka Liryka. Przed rozpoczęciem uroczystości gospodarz powitał gości i razem z mieszkańcami i delegacją złożyli kwiaty, oddali hołd tym, którzy walczyli o wolność i niepodległość swojej ojczyzny .Następnie w Domu Kultury odbyła się wielka uroczystość. Sala była przepełniona. Wniesiono sztandar, śpiewano hymn ,następnie głos zabrali: gospodarze, posłowie, konsul RP. Szczegóły  o przebiegu uroczystości

w linku „Media”, „Gazeta Lwowska”-Uroczystość Swięta Niepodległości w Mościskach.

Zygmunt Grochowski na zaproszenie Związku kombatantów z Wilna był zaproszony na uroczystość związaną z 70 rocznicą operacji AK „Ostra Brama”, która odbywała się w Domu Polskim.  Setki autentycznych zdjęć z drugiej wojny światowej przekazało prawdziwy obraz z historycznych wydarzeń, jakie miały miejsca podczas okupacji niemieckiej. Patriotyczny zryw i walka o polskie Wilno, to główna sentencja  tej  pięknej wystawy. Zabierając głos Konsul wspomniał o udziale w tym powstaniu swego ojca Mieczysława, członka AK w Gulbinach, obiecując przywieść z Polski tablicę pamiątkową i przekazać ją lokalnym mieszkańcom. Ojciec Mieczysława – Władysław, jako obywatel polski, odmawiając przyjęcia obywatelstwa radzieckiego, został rozstrzelany przez NKWD. Tę tablicę Konsul poświęcił członkom Armii Krajowej z tych terenów. Następnie Instytut Pamięci Narodowej wyświetlił film o bohaterze wileńskim. Podczas dyskusji Zygmunt Grochowski powiedział: „że to tylko kropla w morzu o tym bohaterze, na pułkach w IPN jest ich tysiące. Czekamy także na filmy o nich. Oni na to zasługują”. Szczegóły w linku „Media”

Zygmunt Grochowski, jako Wiceprezes Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej (SIK RP) i Mazowieckiego Towarzystwa Kultury gościł na Białorusi z grupą pielgrzymkową i działaczami kultury. Podczas pobytu w Domu Muzeum w Nowogródku i Domu Muzeum Elizy Orzeszkowej w Grodnie podziękował pracownikom muzeum i jego kierownictwu za propagowanie kultury polskiej i wręczył puchary i dyplomy uznania. Szczegóły w linku „Galeria”

Wiceprezes SIK RP Z. Grochowski przebywa na Białorusi z polską delegacją. Zwiedzali zachodnią część Białorusi, odbywając szereg spotkań na najwyższym szczeblu wojewódzkim. Po przekroczeniu granic obwodu delegację witała orkiestra, przyjmowano chlebem i solą. Atmosfera była wyjątkowo miła i przyjacielska, ciepła i serdeczna. Delegację zapoznawano z nowo zbudowanymi zakładami, odnowionymi zabytkami, które mają wielkie znaczenie dla kresowej historii. Polscy goście zauważyli, że wszystkie muzea związane z historią Polski są odnowione na koszt białoruskiego państwa, a za wspólne dla historii obojga narodów są uważane takie słynne postaci jak: Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz, Eliza Orzeszkowa, Czesław Niemen i inni urodzeni na obecnym terenie Białorusi.

Podczas kolejnego spotkania w Brześciu zabrał głos prezes Zygmunt Grochowski wspominając o problemach dotyczących przekraczania granic, nieuczciwych turoperatorach, problemach współpracy z dyrektorami sanatoriów, wykupywaniem kilometrów dla autokarów po drogach Białorusi, itd. Szczegółowo przemówienie  Zygmunta Grochowskiego opisała gazeta Białoruska. Czytaj w linku „Media” „Wieczernij Brest”.”Galeria”

Na zaproszenie Edwarda Klonowskiego, prezesa Dobroczynnego Stowarzyszenia Kombatantów na Litwie  do Wilna przybyła delegacja z Polski na czele z prezesem Zarządu Głównego Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych pułkownikiem dr.hab.Ryszardem Sobierajskim wraz z małżonką Alicją Sobierajską oraz prezesem Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej, doradcą  ZKRP i BWP, Zygmuntem Grochowskim. Podczas pobytu delegacja odwiedziła redakcję polskiego dziennika-„Kurier Wileński”. W Czasie spotkania prezes Ryszard Sobierajski zapoznał z działalnością ZKRPiBWP, a prezes SIK RP Zygmunt Grochowski  o  założeniach , celach i planach działalności instytutu. Płk. Sobierajski uhonorował odznaką „Za Zasługi dla ZKRPI BWP” wydawcę „Kuriera” Zygmunta Klonowskiego. Wieczorem,  podczas spotkania z kombatantami w Domu Polskim wręczono Dyplomy i odznaczenia Za Zasługi oraz Kombatanckie Krzyże Zwycięstwa  grupie weteranów stowarzyszenia na czele z wieloletnim prezesem Dobroczynnego Stowarzyszenia Kombatantów na Litwie Edwardem Klonowskim. Podczas zwiedzania Wilna delegacja z osobami towarzyszącymi Edwardem i Rajmundem Klonowskim  na Rossie złożyła wieniec Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. Informacja o pobycie „media, „Galeria „.

Prezes Grochowski służbowo  przebywa w Wilnie na zaproszenie prezesa Stowarzyszenia Plastyków Polskich  Władysława Ławrynowicza. W imieniu SIK RP za aktywną działalność i propagowanie sztuki plastyków polskich na Litwie i za granicą wręcza Dyplom Uznania i Odznaczenie. Szczegóły w linku „Media”.

W Wilnie przebywała delegacja SIK RP z radnymi Gminy Warszawa Wawer, na czele z jej przewodniczącym Wiesławem Domańskim. Ta grupa zapaleńców i miłośników Kresów zjeździła całe Kresy Wschodnie i Zachodnie oddając hołd bohaterom  i wybitnym osobistościom Rzeczypospolitej. Na cmentarzu Rossa złożyli okazały wieniec biało-czerwonych róż przy płycie Marszałka Józefa Piłsudkiego i jego Matki. Wieczorem podczas spotkania ze znanym poetą, dziennikarzem, działaczem ZP na Litwie Henrykiem Mażulem, przewodnikiem Pawłem Giedrijciem, w Domu Adama Mickiewicza, za zasługi dla Kresów, Prezes Zygmunt Grochowski uhonorował Dyplomami Uznania Dyrektora Muzeum Adama Mickiewicza Rimantasa Szaunę, przewodniczącego Wiesława Domańskiego i zastępcę prezesa Marka  Magdziaka.  Szczegóły w linku „Media” „Zostaliśmy oczarowani Wilnem”,”Galeria”.

Prezes Grochowski na zaproszenie Adama Aużyckiego  Prezesa Oddziału Związku Polaków w Drohobyczu gościł z działaczami we Lwowie, Drohobyczu, Olesku, Krzemieńcu i Truskawcu. Składano kwiaty na cmentarzu Łyczakowskim i Orląt. Prezes podczas kameralnego spotkania z działaczami SIK RP, kombatantami, sponsorami podziękował za przyjacielską współpracę, za wkład jaki wnieśli weterani kresowi w walce o wolność, oraz za wsparcie finansowe i materialne sponsorów w odnowieniu pomników wybitnych postaci w historii Polski i Ukrainy  honorując ich dyplomami i odznaczeniami. Wyróżnieni zostali sponsorzy Aleksander Szyszko, Roman Frejt, Aleksander Czebanienko. Link zdjęcia „Galeria”

Prezes Instytutu spotkał się w Brześciu z przewodniczącą Macierzy Szkolnej Panią Marią Sulimą. Omawiali przyszłą konferencję naukowo-popularną na temat Aktualnej Sytuacji Polaków na Kresach, tzn. na Litwie, Białorusi, Ukrainie. Doszli do wniosku, że głos powinni zabierać nie profesorowie, a działacze związków, mieszkający w swoich państwach. Główny cel działania to znalezienia porozumienia pomiędzy Polakami a jednostkami nadrzędnymi administracji publicznej. Drugim ważnym zagadnieniem była ocena przyjmowania młodzieży polskiej i białoruskiej w polskich muzeach. SIK RP zapewniał dla tej młodzieży bezpłatne wstępy do  muzeów i bezpłatne posiłki. Trzecim tematem były występy polskich zespołów z Białorusi w Polsce.

Prezes Zygmunt Grochowski bierze udział w Wilnie  w  podsumowaniu konkursu recytatorskiego dotyczącego twórczości Adama Mickiewicza „Kresy Białostockie”. W pół finałowym konkursie wzięło udział ponad 60 osób.  Zaś finał odbył się w Białymstoku. W imieniu Stowarzyszenia Instytut Kresów  Rzeczypospolitej prezes złożył wszystkim uczestnikom gratulacje, dziękując za udział w konkursie oraz w imieniu Stowarzyszenia Instytut Kresów RP wyróżnił Dyplomami Uznania i Pucharami 4 uczniów szkół polskich  z Wileńszczyzny. Nagrody za piękne artystyczne recytacje utrzymał  najmłodszy uczestnik konkursu oraz trzech uczniów klas starszych spoza Wilna, między innymi Danuta Gejner, Daniel Czerniawski.Pan Grochowski  podkreślił,iż poziom był wyższy niż we Lwowie

• Jury składało się z 5 osób: Agnieszka Studio, Józef Kwiatkowski przewodniczący macierzy szkolnej, Irena Litwinowicz – reżyser Ludowego Teatru w Wilnie, ,Lila Kiejzik – dyrektorka Studia Teatralnego w Wilnie oraz przewodniczący Juri Piotr Domalewicz – aktor, reżyser z Białegostoku.
• Impreza była na bardzo wysokim poziomie. Podczas konkursu rodzice i kilku nauczycieli z terenu zwrócili mu uwagę, że zwyciężają przeważnie uczniowie z Wilna ponieważ są traktowani inaczej niż młodzież ze wsi, chociaż ich podopieczni są lepsi. Prezes Grochowski ripostował, że nie jest i nie był aktorem zawodowym, tym niemniej 10 lat grał w polskich teatrach wileńskich, przeważnie główne role, prócz tego na polonistyce wileńskiej podczas studiów 5. krotnie był zwycięzcą konkursów mickiewiczowskich, co pozwala mu zwrócić uwagę bez względu na to skąd
  pochodzą. Dodał, że Jury w przyszłości powinno być bardziej obiektywne w podejmowaniu decyzji nie zwracając uwagę z jakich terenów pochodzą uczniowie.
• Niestety, obecność Prezesa Grochowskiego podczas konkursu nie została skomentowana w miejscowej prasie, chociaż  przyjazd jego był uzgodniony.

spotkania, konferencja wyjazdy okolicznościowe na Kresy, opłatki

wyjazd polskich działaczy z różnych opcji politycznych na Ukrainę. Przeprowadzono rozmowy z tamtejszymi Ukraińcami i Polakami działającymi w sferze kultury i obsługi turystycznej na trasie Lwów – Olesko -Podhorce -Poczajewo – Zbaraż – Terespol – Kamieniec Podolski – Chocim – Złoczów – Lwów. Głównym celem było opracowanie turystycznych szlaków historycznych dla polskich szkół. Wniosek wypłynął jeden: piękna trasa edukacyjna, lecz bardzo zły stan dróg… Link „Galeria” zdjęcia.

spotkanie absolwentów 19 szkoły średniej w Wilnie, która w 2018 r. obchodziła jubileusz 50-cio lecia. Zygmunt Grochowski, jako jej absolwent zauważa jej młody skład pedagogiczny, dodając, że postęp idzie do przodu. Obecna szkoła posiada swój  teatrzyk „Kolorowy Świat”, zespół estradowy „Tęcza i Marzenia”, liczący 130 osób zespół pieśni i tańca „Wilenka” oraz piękne klasy, sale gimnastyczne, a do  tego za krzewienie polskich tradycji na Litwie nominowana do tytułu „Strażnika Dziedzictwa Rzeczypospolitej”. Czy to nie duma być absolwentem takiej szkoły? – podkreślił Grochowski. Po przemówieniu Dyrektorki szkoły i Wiceprezesa  Związku Polaków na Litwie, jako najstarszy absolwent  tej „Alma mater”, w której uczyła się także jego siostra Irena i pracował jego ojciec Mieczysław jako profesor historii, zresztą, najbardziej lubiany przez uczniów. Stwierdził, że Komisja Edukacji Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej z okazji 100 rocznicy Odzyskania Niepodległości RP wyróżniła wśród szkół z polskim językiem nauczania na Kresach 19 Szkołę Średnią im. Władysława Syrokomli w Wilnie Pucharem i Dyplomem Uznania za edukację młodzieży polskiej na Litwie i za całokształt działalności na rzecz tradycji i kultury polskiej. Pani Dyrektor Helena Marcinkiewicz została odznaczona medalem za  osiągnięcia w patriotycznym  wychowaniu uczniów. Natomiast Pani wicedyrektor szkoły i chórmistrz „Wilenki” Pani Renata Juzokiene otrzymały Dyplomy.

Na  zakończenie Prezes SIK RP przypomniał, że w 2018  roku  obchodzony jest również  jubileusz 220 rocznicy urodzin naszego wieszcza Adama Mickiewicza, który przez całe życie walczył piórem w ręku o naszą wolność i niepodległość. W   związku z tym zarecytował najpiękniejszy wiersz Mickiewicza o miłości  ROZMOWA poświęcając go Pani Dyrektor i wszystkim obecnym Paniom. w tej sali.  Link zdjęcia „Galeria”.

Zygmunt Grochowski, prezes Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej z okazji 100 Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej i 220 rocznicy urodzin Adama Mickiewicza oraz opłatka świątecznego  zorganizował w muzeum Adama Mickiewicza, przy zaułku Bernadyńskim na Starówce w Gotyckiej Piwnicy Literackiej spotkanie z działaczami sztuki, kultury, prasy, turystyki, oświaty, duchowieństwa i kombatantów. To spotkanie okolicznościowe i opłatkowe było zorganizowane z udziałem Klubu Przewodników Polskich po Litwie.

Pani Barbara Ogonowska przewodnicząca Klubu Przewodników złożyła świąteczne życzenia  obecnym zaznaczając, że nigdy nie było na nim tak dużo jak dzisiaj osób z różnych środowisk twórczych. Prezes Grochowski na wstępie podziękował wszystkim za przybycie na tę uroczystość i przedstawił jej plan, który obejmował krótki zarys działalności obecnych środowisk, z podziękowaniem za trud jaki one wnoszą na rzecz propagowania kultury i starych tradycji wileńszczyzny. Następnie wręczył wszystkim noworoczne upominki w postaci książek, śpiewników i kalendarzy.

Większość działaczy związku  są dobrze znani prezesowi ze swej działalności kresowej, i to jeszcze z jego czasów szkolnych, studenckich i obecnych.   Prezes SIK RP wręczył dla zasłużonych dyplomy, puchary i odznaczenia, zaznaczając, że Komisja Edukacji Towarzystwa Instytut Kresów Rzeczypospolitej wyłoniła spośród dziennikarzy i redaktorów polsko-języcznej prasy  na Kresach Pana Henryka Mażula, jako „Dziennikarza Roku na Kresach 2018”. Wyróżniony otrzymał puchar, dyplom i odznaczenie.

„Przewodnik Roku na Kresach 2018” przyznano wieloletniemu przewodnikowi Pawłowi Giedrojciowi. Puchary, dyplomy, odznaczenia za wieloletnią pracę i poświęcenie otrzymali Reżyser Teatru Polskiego Irena Litwinowicz, z którą prezes Grochowski grał w teatrze w latach studenckich; Barbara Ogonowska – prezes Klubu Polskich Przewodników, z którą studiował i pracował po studiach; Wiesiek Ogonowski – znany historyk,  przez czterdzieści lat wychowywał i edukował polską młodzież w duchu miłości i patriotyzmu do ojczyzny; redaktor Kuriera Wileńskiego Robert Mickiewicz – wielki patriota ziemi wileńskiej; Irena Mikulewicz – redaktor naczelna „Tygodnika Wileńszczyzny”; dr. Józek Szostakowski – wykładowca literatury polskiej  na Uniwersytecie, literat, wicedyrektor muzeum Władysława Syrokomli na Borejkowszczynie, Zygmunt Żdanowicz – dziennikarz, działacz społeczny; ks. proboszcz Józef Aszkielowicz – wybitna postać siły nadprzyrodzonej na ziemi wileńskiej. No i naturalnie osoba, która przez 30 lat walczyła o byt Związku Polaków na Litwie, bez którego Związek nie mógłby funkcjonować i działać według wskazań naszych przodków – Michał Mackiewicz. W następnym materiale wymienimy resztę nazwisk. W drugiej części spotkania prezes Grochowski przypomniał, że obchodzimy jeszcze jeden jubileusz „220. Rocznicę Urodzin Adama Mickiewicza”. W krótkim zarysie przypominając ciekawe fragmenty z życia Wieszcza i recytując kilka  wierszy. Link zdjęcia „Galeria”.

grupa pielgrzymkowych sympatyków Kresów wybrała się na spotkanie  z Kongresem Polskim w Petersburgu. Prezes Kongresu Lilia Sziszko opowiedziała  o zesłańcach z Polski i o ich losach. Zaznaczyła w swoim przemówieniu, że zesłańcy polscy po długim pobycie osiedlili się i pozostali na stałe w tym mieście. Większość z nich to mieszkańcy  Kresów. W drugiej części spotkania odbył się koncert polskiego zespołu „Kwiaty Polskie” z Petersburga. Prezes Kongresu sprezentowała Panu Grochowskiemu książkę, autorstwa prof. Tamari Michajłownej „Polskie wspólnoty w Petersburgu” zaś Prezes  Zygmunt Grochowski opowiedział o działalności SIK RP dziękując za  przyjęcie i upowszechnianie kultury polskiej w Petersburgu  wręczając   członkom kongresu i Pani Prezes upominki, Puchar i Dyplom Uznania. Atmosfera była miła i sympatyczna. Podczas kilkudniowego pobytu uczestnicy zwiedzili zabytki miasta i kościoły oraz złożyli wieniec 800 000 mieszkańcom Leningradu, którzy zginęli podczas blokady w czasie II Wojny Światowej.  Ks.Krzysztof Jakubowski oddał im hołd modląc się za zmarłych .

Prezes SIK RP odbył wyjazd na Białoruś do muzeów związanych z historią Polski. Podczas pobytu w imieniu Instytutu dziękował dyrektorom, urzędnikom i pracownikom muzeów, za ich sumienny wkład jaki wnoszą w upowszechnianie polskiej kultury wręczając im upominki, Dyplomy i Puchary . Delegacja odwiedziła Dom Muzeum Elizy Orzeszkowej w Grodnie, Dom Muzeum Czesława Niemena w Wisiliszkach, Stary Zamek w Grodnie, Dom Muzeum Adama Mickiewicza  w  Nowogródku, Dom Muzeum Tadeusza Kościuszki w Kosowie. Link zdjęcia „Galeria”.

działacze SIK RP odwiedzili wieś Słobodę przy granicy Litwy z Białorusią, w której mieszka polski astronom Henryk Silewicz. W 2019 odkrył na niebie gwiazdę, której Centrum Badań Astronomiczne Stanów Zjednoczonych nadało  imię „Silewicz 1”.

Będąc w Słobodzie działacze zwiedzili jego astronomiczne laboratorium z kineskopem, a prezes Grochowski wręczył odkrywcy Puchar i Dyplom Uznania.   Dla prezesa było to wielkie wydarzenie i zaszczyt, ponieważ Silewicz jest jego szkolnym kolegą  i sąsiadem z ulicy Kalwaryjskiej w Wilnie, z którym siedział przez 6 lat w klasie za jednym biurkiem. Pan Henryk zrobił gościom wspaniały wykład  o przestrzeni kosmicznej. Wieczór zakończył się  ogniskiem i kiełbaskami.  „Galeria”

Pod Wilnem w Jaszunach, delegacja pielgrzymkowa wraz z działaczami instytutu kresowego zwiedziła Pałac Balińskich, który został odbudowany ze środków funduszu europejskiego. Pałac ma historyczne znaczenie dla kultury polskiej, gdyż przebywali i zamieszkiwali w nim   profesorowie Uniwersytetu Stefana Batorego i znane postacie, nazwiska których piszemy dzisiaj dużymi złotymi literami jak:Juliusz Słowacki, Antoni Odyniec, Joachim Lelewel, Eusebiusz Słowacki, Tomasz Zan,  Adam Mickiewicz i wielu, wielu innych znanych osobistości. Za promowanie kultury polskiej w kraju i za granicą prezes Zygmunt Grochowski podziękował Panu dyrektorowi muzeum i wręczył mu Puchar oraz Dyplom Uznania. Link  „Galeria”

29 stycznia 2020 r. odbyło się posiedzenie komisji i zespołów problemowych SIKR. Podsumowano działalność polskich stowarzyszeń i organizacji na Kresach oraz wyłoniono najlepsze z działalności w 2019 roku.
Zwyciężcy 2019 roku są:

• Polski Teatr Ludowy we Lwowie  „Teatr Roku 2019 ” ,przyznano Puchar i Dyplom
• Reżyserowi, aktorowi, dyrektorowi Panu Zbigniewowi Chrzanowskiemu- najlepszemu reżyserowi teatrów polskich na Kresach w okresie powojennym, przyznano Puchar i Dyplom Uznania
•  Aktorzy teatru-Dyplomy Uznania
• Gazeta „Kurier Galicyjski” przyznana za najlepszą polskojęzyczną gazetę na Kresach. Mianowana na „Gazetę Roku 2019”, przyznano Puchar i Dyplom
• Redaktor naczelny Kuriera Galicyjskiego Pan Mirosław Rowicki za propagowanie kultury polskiej na ziemi ukraińskiej ,za dążenie do dobrej współpracy między naszymi Krajami oraz za pamięć o bohaterach polskich walczących nie szczędząc swego życia.za wolność, godność i swoją tożsamość odznaczony odznaką Krzyżem za Zasługi i Dyplomem Uznania SIKR.
• Jubilatka, wieloletnia redaktorka polskiego radia we Lwowie ,dziennikarka gazety, Pani Anna Gardzijewska za wieloletnią pracę w propagowaniu kultury polskiej i ukraińskiej we Lwowie otrzymuje Puchar „Dziennikarka Roku 2019” i Dyplom.
• Dziennikarze Gazety Galicyjskiej za trudną i odpowiedzialną pracę dziennikarską na obczyżnie otrzymali Dyplomy Uznania. STKR
• Wieloletnia przewodniczka Śladami Trylogii i Jana Sobieskiego , historyk,zasłużona dla kultury polskiej, kochana przez turystów Pani Jadwiga Gucławska uznana za najlepszą przewodniczką na Kresach i została zwyciężczynią „Najlepszy przewodnik na Kresach Roku 2019”. Otrzymuje Puchar i Dyplom Uznania.
• Kilku przewodnikom polskojęzycznym po Lwowie przyznano Dyplomy Uznania
• Prezes Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Oddziału w Drohobyczu Pan Adam Aużecki uznany za najlepszego wśród działających. Za odbudowanie pomnika „Nieznany Żołnierz” zburzony w 1939 roku na cmentarzu w Drohobyczu, za budowę pomnika Papierzowi Janowi Pawłu II i odsłonięcie wraz z księdzem proboszczem Mirosławem Lechem , konsulem RP Zygmuntem Grochowskim, sponsorem Panem Romanem Frajtem , za odnowienie pomników Adama Mickiewicza w Drochobyczu i Lwowie zostaje Odznaczony Odznaczeniem Wojskowym, Pucharem SIKR i Dyplomem ZG K i BWP..

• Za opiekę nad miejscami miejsc pamięci narodowych Polskie Towarzystwo Opieki nad Grobami Wojskowymi i cmentarzem Orląt we Lwowie zostaje uhonorowane Pucharem wdzięczności SIKR oraz Dyplomami Zarządu Głównego Kombatantów i Byłych Więżniów Politycznych. W imieniu Prezesa Z G KiBWP Prezes Towarzystwa Jan Balicki zostaje odznaczony Krzyżem i Dyplomem
• Sponsor, dyr.fabryki marmurów, człowiek wielkiego serca dla kultury polskiej,zawdzięczając któremu odnowiono sporo pomników na Ukrainie dla wspólnej kultury obojga narodów Pan Roman Frajt otrzymuje Puchar wdzięczności i Dyplom Uznania. Ze względu na Koronowirus Dyplomy,Puchary i Odznaczenia zostaną wręczone zwycięzcom w termine bezpiecznym dla zdrowia.
• po rozmowie telefonicznej z dyrektorką 19 Szkoły Średniej im.Władysława
  Syrokomli w Wilnie Panią Heleną Marcinkiewicz ustalono, że Polski Zespół
  Pieśni i Tańca „Wilenka” i zespół artystyczny Pana Żdanowicza zamiast 1-3
  maja w związku z Koronowirusem przyjedzie na zaplanowane występy do
  Warszawy i Pabianiec w terminie bezpiecznym dla zdrowia..Prócz tego, na
  jesięń zaplanowaliśmy przyjąć z Wilna do Warszawy Polski Teatr Ludowy
  Pani Ireny Litwinowicz.

SKRÓT PROTOKOŁU z WALNEGO ZGROMADZENIA STOWARZYSZENIA INSTYTUT KRESÓW RZECZYPOSPOLITEJ

Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej odbyło się w Warszawie w dniu 31 pażdziernika 2020 roku przy ulicy Kredytowej 6 w godz. 09.00 pierwszy termin, 10.00 drugi termin. 1.Zebranie otworzył Prezes Stowarzyszenia – Zygmunt Grochowski w II terminie. Stwierdzono obecność Członków Zgromadzenia z biernym i czynnym prawem wyborczym. Lista obecności dostępna w siedzibie Stowarzyszenia. Na wstępie Prezes powitał przybyłych, przedstawił aktualną sytuację z pademią COVID 19 panującą w Kraju, w związku z czym poinformował o nowych przepisach odbycia Zgromadzenia aby nie narażać jego członków na możliwość zarażenia koronowirusem. Jednocześnie poinformował o nowych możliwościach głosowania bez konieczności spotkania wszystkich członków. Następnie podziękował wszystkim obecnym za dotychczasową działalność na rzecz Instytutu oraz wyróżnił pucharem, dyplomem i odznaczeniem Honorowego Prezesa SIKR prof.dr.hab. Stanisława Jankiewicza, Dyrektora Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego płk Henryka Cierockiego oraz Dyplomem Uznania Przewodniczącego Zespołu ds. Mediów SIKR Janusza Dembińkiego i zasłużonego działacza SIKR Pana Andrzeja Stępnia. W wyniku głosowania jawnego jednogłośnie wybrano Przewodniczącego zebrania, protokolanta oraz ustalono skład Komisji Skrutacyjno – Mandatowej jak też Komisji Uchwał i Wniosków. Komisja stwierdziła ważność Zgromadzenia uprawnionego do podejmowania decyzji . Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej postanowiło przyjąć zaproponowany porządek obrad bez zastrzeżeń. Uchwała została podjęta jednomyślnie bez sprzeciwów i wchodzi w życie z dniem podjęcia. Przewodniczący zgodnie z przedstawionym porządkiem obrad składającym się z 17 punktów. W dyskusji czynny udział brali delegaci Zgromadzenia. Podczas wyborów podjęto Uchwałę w przedmiocie odwołania i skreślenia członków Zarządu zgodnie ze Statutem-Rozdział III, par. 11, 1a. – rezygnacja z przyczyn osobistych, nie płacenie składek, śmierć. Prócz tego podjęto Uchwałę w przedmiocie zmiany niektórych punktów w Statucie związanych z ubieganiem się o status organizacji Pożytku Publicznego. Podczas obrad powołano Zespół Doradczy z działaczy Związku Polaków na Kresach, a także powołano zespoły problemowe, jak: zespół ds. odznaczeń, zespół ds. Kombatantów, AK i BWP, zespół ds. medialnych, oświaty, kultury, sportu, opieki miejsc pamięci narodowej i pomocy materialnej Polakom na Kresach. Uchwała 1/2020 zatwierdziła porządek obrad i skład zespołów doradczych i problemowych.

Pan Zygmunt Grochowski przedstawił sprawozdanie niezrealizowanego programu w 2020 roku z powodu epidemii koronowirusa , a mianowicie miały to być:
a) występy Wileńskiego Zespołu Pieśni i Tańca”Wilenka” w Warszawie i
Pabianicach, w maju ;
b) z okazji jubileuszu Polskiego Teatru w Wilnie wręczenie w Warszawie
podczas występu okazjonalnego „Sztandaru Teatru”;
c) wręczenie dyplomów, pucharów i odznaczeń polskim działaczom Kultury
Ziemi Zachodniej Ukrainy przyznane za 2020 rok
d) zorganizowanie konferencji ”Kresowiacy o Kresach” ;
e) odbycia spotkania z Kresowiakami : Krakowa, Gdańska, Poznania.
g) dokonanie wykazu Polaków zamordowanych na Ziemi Białoruskiej w latach
1936-1955(memoriał Białoruski) ;
h) wsparcie Kresowych Komitetów ds. opieki miejsc pamięci narodowej w
odbudowie zniszczonych pomników na Cmentarzu Bernadyńskim w Wilnie i
Jankowskim we Lwowie
i) ufundowanie wyjazdu do sanatorium w Truskawcu Panu Prezesowi
Edwardowi Klonowskiemu z Wilna

W drugiej części Walnego Zgromadzenia odbyły się wybory Prezesa Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej . Jednogłośnie, bez zastrzeżeń został wybrany na następną kadencję dotychczasowy Prezes Pan Zygmunt Grochowski, Kresowiak – Wilnianin. We Lwowie Zarząd Główny Towarzystwa Kultury Polskiej ocenił jako najbardziej kompetentnego i lubianego konsula Konsulatu Generalnego RP. Wiceprzewodniczącym SIKR został wybrany Janusz Witak Sekretarzem SIKR p/o będzie prof.dr.hab. Skład Członków Zarządu, Komisji Skrutacyjno-Mandatowej, Komisji Uchwał i Wniosków oraz Sądu Koleżeńskiego są wymienione na głównej internetowej stronie ( Stowarzyszenie Instytut Kresów Rzeczypospolitej oficjalna) Prezes Zygmunt Grochowski zaproponował aby niezrealizowany program zrealizować ,jeżeli pozwolą na to warunki epidemiologiczne w 2021 lub 2022 roku. Podczas dyskusji przyjęto do realizacji zorganizowanie zawodów sportowych wśród polskich zespołów działających na Kresach. Głosowanie nad udzieleniem absolutorium Podjęto i jednogłośnie zatwierdzono przez członków Zgromadzenia 7 Uchwał i Wniosków dotyczących ; porządku obrad, powołania składu Komisji Skrutacyjno-Mandatowej, Komisji Uchwał i Wniosków, składu Sądu Koleżeńskiego, realizacji programu za rok ubiegły, skreślenie z listy działaczy zgodnie ze Statutem SIKR , wybór nowych Członków Zarządu, wiceprzewodniczącego, sekretarza oraz wybór przewodniczącego na nową kadencję.

W końcu obrad Zgromadzenie minutą ciszy oddali hołd działaczom SIKR, którzy pożegnali nas i odeszli na zawsze :

* Bernard Ładysz – legendarny polski śpiewak operowy, artysta, żołnierz, laureat wielu nagród i odznaczeń, uhonorowany medalem „Milito pro Christo”, uczestnik Akcja „Burza”

* Bohdan Miłaczewski – Kresowiak z Kobrynia, szlachetna postać historyczna, wieloletni działacz kresowy, zasłużony dla SIKR, konsul, autor książki o kresach „Saga Polesia”.

* Jerzy Piasecki – rodzinnie związany z ziemią kowieńską, wspaniały, miły, uczciwy, niezastąpiony serwisant i programista komputerowy, patriota Kresów, zasłużony dla SIKR

* Wiesław Domański – b. wiceburmistrz, radny, prezes Stowarzyszenia „Wawer”, wieloletni sympatyk i patriota Kresów. Zasłużony dla SIKR

* Kazimierz Stańczyk – sympatyk i patriota Kresów. Z Instytutem zjeżdził teren II RP. Prezes Stowarzyszenia Rzeżników branży mięsnej, uhonorowany Szablą Kilińskiego – wspaniały kolega

* Jeży Strużanowski – Kresowiak z Wilna, naukowiec, wielki patriota Ziemi Wileńskiej, działacz legionistów, syn Edmunda Strużanowskiego, generała brygady – Komendanta Naczelnego Związku Legionistów Piechoty . Matka Jego – Jadwiga Strużanowska, założycielka pierwszego teatru polskiego w okresie powojennym w Wilnie ,zasłużona działaczka dla kultury polskiej. Małżonka Irena Strużanowska z domu Grochowska. Polonistka, pedagog, aktorka polskiego teatru w Wilnie, solistka Polskiego Zespołu Pieśni i Tańca „Wilia”, zasłużona dla edukacji narodowej i Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej.

Niech Im świeci Gwiazda Pomyślności.
Pamięć o Nich nie zagaśnie.

Stowarzyszenie
Instytut Kresów Rzeczypospolitej

Z POWODU
ŚMIERCI NASZYCH PRZYJACIÓŁ
SKŁADAMY WYRAZY NAJGŁĘBSZEGO WSPÓŁCZUCIA

10 stycznia 2022 roku zmarł w wieku 76 lat nasz przyjaciel prof. Jan Ciechanowicz, a 12 stycznia Jego małżonka Halina. Pogrzeb odbył się w Płocku – Imielnicy.

„Śp. Prof. Ciechanowicz był jedną z najwybitniejszych postaci ziemi wileńskiej, filozofem i historykiem, dziennikarzem i politykiem, patriotą, człowiekiem o wielkim sercu, który całe życie integrował polskie środowisko polonijne i walczył o jego prawa. Nazwisko Janka zawsze będzie pisane Wielkimi Złotymi Literami” – tak przy grobie zmarłego stwierdziła przedstawicielka Związku Polaków na Litwie Renata Cytacka. Obok Niej Profesorowi Cześć oddawali Jego koledzy i przyjaciele z Wilna, m.in.: Henryk Mażul dziennikarz, poeta, pisarz; Janek Sienkiewicz, były prezes ZP na Litwie i wiele innych osób.

Janek Ciechanowicz urodził się w 1946 roku w Wormianach (obecnie na terenie Białorusi). Studiował w Mińskim Państwowym Instytucie Języków Obcych. Został doktorem filozofii, pracował w Instytucie Filozofii i Prawa Akademii Nauk Białorusi, a także był wykładowcą filozofii i religioznawstwa w Wileńskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym. Był także docentem Katedry Filozofii, lektorem języka niemieckiego, rosyjskiego i litewskiego. Zakładał Polską Partię Praw Człowieka oraz wspierał organizacje polonijne. W 1989 roku został wybrany do Rady Najwyższej ZSRR, w której bronił interesów ludności polskiej zamieszkującej na Kresach.

Po upadku ZSRR był zmuszony wyemigrować z Litwy do Polski, gdzie objął funkcję starszego wykładowcy Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego z zakresu filozofii, historii filozofii niemieckiej, leksykologii języka niemieckiego.

Śp. Prof. Ciechanowicz był autorem 70 książek, ponad 1200 artykułów w języku polskim, białoruskim, litewskim, niemieckim, angielskim. Jego dorobek jest znany na całym świecie; przytoczmy tu niektóre spośród najznakomitszych Jego dzieł:

• „Rady rycerstwa Wielkiego Księstwa Litewskiego”,
• „Księga herbowa Białej, Czerwonej i Zielonej Rusi, Inflant, Litwy, Moskwy, Polski, Ukrainy, Żmudzi”,
• „Rozpacz a filozofia” 600-stronicowy frazeologiczno-paremiologiczny słownik Polsko-Niemiecki,
• i wiele, wiele innych materiałów naukowych.

Niechaj zmarli nasi Przyjaciele spoczywają w pokoju i pozostają w naszej pamięci…

Prezes                                         
Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej
Zygmunt Grochowski                          

Hej Sokoły…Warszawska Gmina Wawer wraz z Stowarzyszeniem Instytut Kresów
Rzeczypospolitej (SIKRP) , 23 lutego 2023 r.pożegnała 25 ukraińskich dzieci, które
przebywały na leczeniu i rehabilitacji w Centrum Rehabilitacji, Edukacji i Opieki
Towarzystwa Przyjaciół Dzieci –Helenów w Warszawie
Prezes Zarządu Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej razem z Burmistrzem
Dzielnicy Wawer zaprosili na to spotkanie przedstawicieli Ambasady Ukrainy w Polsce.
Obecni byli pierwsi sekretarzy ambasady Pani Tamila Shuta i Pan Mykoła Hranovskyi, za
co składamy im serdeczne podziękowania
Dyrektor placówki Zbigniew Drzewiecki, który nadzorował pobyt dzieci na ich pytanie
„czy mogą jeszcze do Helenowa przyjechać? ,odpowiedział :- „ależ oczywiście, zawsze
będziecie tu serdecznie witane i mile goszczone.” Personel ośrodka dbał, by dzieciaki z
Ukrainy w zabawie z polskimi dziećmi , pracą z nauczycielami i terapeutkami mogły
zapomnieć, choć na chwilę, o swoich wojennych tragediach wywołanych zbrojną napaścią
Rosji na Ukrainę. „ Te dzieciaki często nie mają dokąd wracać, bo ich domy, zostały
zbombardowane, częstokroć straciły najbliższych członków swoich rodzin a
nasza Gmina słynie z gościnności i chęci niesienia pomocy uchodźcom, czego przykładem
jest pobyt tych ukraińskich dzieci w Helenowie „ -powiedział vice-burmistrz Leszek
Baraniewski.
Natomiast, aby dzieci miały także słodkie wspomnienia z pobytu w Polsce prezes
Warszawskiej Spółdzielni Handlowej „Fala’, Członek Zarządu SIKRP Jerzy Woszczyk, jako
sponsor spotkania, obdarował hojnie dzieci super słodyczami. Na zakończenia głos zabrał
prezes SIKRP, koordynator ds. Ukrainy MANS, były konsul RP w Konsulacie Generalnym
we Lwowie Zygmunt Grochowski mówiąc: „naród Ukraiński toczy wojnę narodowo-
wyzwoleńczą z Rosją nie tylko o wolność swojego państwa, ale całego naszego regionu.
Ojcowie czy bracia tych dzieci walczą, narażając się na rany, kalectwo, poświęcając
niejednokrotnie swoje życie tak jak nasze przodkowie pod Wiedniem czy Radzyminem.
Dlatego zorganizowaliśmy spotkanie pożegnalne z Wami, by pamiętaliście ,że Polska Was
kocha jak braci i sąsiadów, i dlatego w Europie jako pierwsza udzieliła Waszemu Państwu
pomocy w walce z rosyjskim najeżdcą. Proszę , aby o tym pamiętali i mogli przekazać
swoim bliskim i kolegom, iż Polska jest dla Was drugim domem. Następnie w języku
ukraińskim Pan prezes życzył im dużo zdrowia, szczęścia i pomyślnej nauki w szkole.
Janusz Dembiński
Kierownik zespołu mediów SIKRP

Na zakończenie uroczystości otwarcia wystawy prezes Zygmunt Grochowski przedstawił
rolę Kresów w Romantyzmie Polskim, następnie zapoznał nas z nieznanymi fragmentami
atrakcyjnego, a zarazem bohaterskiego życia naszego poety Adama , który był nierozłącznie
związany z towarzyszącym mu piórem podczas wojaży tworząc wyśmienite arcydzieła w
literaturze polskiej .Pan Zygmunt podkreślił, że nasz wieszcz, a więc poeta natchniony,
przepowiadający przyszłość, jest oprócz Polski, narodowym poetą także dla Litwy i Białorusi.
Mickiewiczowski Romantyzm, to walka o wolność bez której jednocześnie nie może być
szczęśliwej, pięknej, niezastraszonej miłości. „Pan Tadeusz” jest tego wzorcem, a „Oda do
Młodości „ stanowi apoteozę młodości, której poeta przypisuje ogromną siłę duchową i ich
rewolucyjny zapał doprowadzający do zwycięstwa o wolność Jest to najważniejszy utwór
literacki w naszej kulturze, który nawołuje i zaprasza młode pokolenie do walki o wolność
nie indywidualną a zbiorową.„Razem młodzi przyjaciele…”. „Oda” należy do pokolenia
wszechczasów , bo o wolność, niezależność, godność , sprawiedliwość, walczy się z wrogiem
nie tylko w kraju no i po za granicą, nie tylko z orężem, lecz słowem, dyplomacją, mądrością
i czynem. O wolność i honor walczy się wszędzie, i ze wszystkimi, bo to jest najistotniejsze
dla ludzkości.. Epoka Polskiego Romantyzmu zapoczątkowana w 1822r. w Wilnie przez
naszego wieszcza Adama Mickiewicza jest przenośną metaforą w którym się walczy o
wolność . tak jak w okresie Romantyzmu Światowego od lat 90 XVIII w. do lat 40 XIX w

W drugiej części wystąpienia w trakcie wermisażu, przy pięknym akompaniamencie na piano
Sławomira Łobaczewskiego wiersze mistrza Adama Mickiewicza recytował Pan Zygmunt
Grochowski ,były wieloletni aktor Polskiego Teatru Ludowego w Wilnie. Wystąpienie
zakończyło się długimi oklaskami na stojąco. Następnie Pan prezes zaprosił gości na
zwiedzanie wystawy polskich plastyków z Litwy i na czarną kawę.z de gust. litewskiego wina.
Galeria liczyła 45 obrazów 15 polskich plastyków z Litwy.
Na szczególną uwagę zasługują:
Płótna Danuty Lipskiej „Sielanka”, „Wiosenne marzenia”, „Do przyszłości”
Płótna Stanisław Plawgo „Sen”, „Marzenia Napoleona
Płótna Czesława Płońskiego „Zielony domek na Zwierzyńcu”, „Wczesna Jesień”
Płótna Iwona Dakiniewicz „Ulica Literacka w Wilnie”,„Ulica Dominikańska w Wilnie”
Płótno Aleksander Subotkiewicz „Starówka Wileńska”, „Wilno”
Płótna Wiesława Pauksztelo „Zielone Jeziora”
AcryPap Miroslaw Birżis „Abstrakcja 1 ,2,3”
Acr plót Bożena Naruszewicz „Zachód Słońca”, „Inna”
Płótno Renata Utowka „Wilno”, „Ojczyzna Moja”, „Z Bogiem” Uliczką historii”,
.Płótno Karol Jaroszewski „Wilno”, „Wilno Mickiewicza” ..
Janusz Dembiński
Kierownik zespołu mediów SIKRP

W dniach 26 i 27 pażdziernika prezes SIKRP Zygmunt Grochowski, były dyplomata RP we Lwowie w towarzystwie radcy, konsula Konsulatu Generalnego RP we Lwowie Wiktora Janczuka, gościli w Wilnie na zaproszenie Pani prezes Stowarzyszenia Plastyków Polskich na Litwie „Elipsa” Danuty Lipskiej. Przed otwarciem wystawy z okazji „30- lecie Stowarzyszenia „Elipsa” goście zwiedzili wystawę plastyków oraz rozmawiali o sztuce współczesnej na Litwie tworzącej przez polską mniejszość narodową służącą przyjażni i pojednaniu dla Obojga Narodów. Następnego dnia na wileńskiej Rossie, gdzie spoczywa serce Józefa Piłsudskiego goście złożyli kwiaty i oddali hołd . Te spotkania w rezydencji Domu Muzeum Danuty Lipskiej miały charakter kameralny, a jednocześnie służące rozwojowi kultury między naszymi narodami. Doszliśmy do porozumienia, iż w następnych wystawach w Polsce, będą brały udział także plastycy litewscy. Podczas pobytu, Zygmunt Grochowski spotkał się ze swoimi kolegami z Wilna, a na cmentarzu Antokolskim złożył kwiaty rodzicom i krewnym, następnie zaś ruszył w stronę Żmudzi skąd pochodzili Jego przodkowie.

W dniach 29/31 pażdziernika we Lwowie gościła 2 –osobowa delegacja ze Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej /SIKRP/ , prezesem Zygmuntem Grochowskim, byłym dyplomatą RP na Ukrainie oraz z członkiem zarządu SIKRP panem Andrzejem Stępniem. Z powodu toczącej się wojny z Rosją działacze instytutu nie mogli wcześniej przyjechać i wręczyć zatwierdzone wyróżnienia i nagrody polskim działaczom Ziemi Galicyjskiej przyznane przez Zarząd i Komisję Edukacji SIKRP za propagowanie i kultywowanie kultury polskiej na Kresach i za granicą. 29 pażdziernika, delegacja została zakwaterowana w Brzuchowicach, w „Domu Pielgrzyma”. Podczas uroczystej kolacji odbyło się spotkanie z profesorami ukraińskich wyższych uczelni. Omówiono wiele zagadnień dotyczących edukacji młodzieży podczas toczącej się wojny narodowo – wyzwoleńczej na Ukrainie z rosyjskim najeżdżcą. Po kilkogodzinnej naradzie doszło do porozumienia i nawiązano edukacyjną współpracę z polskimi uczelniami. Następnego dnia w restauracji polskiej „Lwowska Premiera” odbyło się spotkanie z działaczami polskich towarzystw ziemi lwowskiej, którym Zarząd SIKRP przyznało wyróżnienie i odznaczenia za propagowania i kultywowanie kultury polskiej na Ukrainie i zagranicą. Na wstępie głos zabrał prezes Zygmunt Grochowski, który serdecznie powitał obecnych działaczy na spotkaniu ,a także tych z którymi sporo lat temu miał możliwość i przyjemność współpracować jako konsul we Lwowie. Podziękował za trud i poświęcenie w pracy społecznej i zawodowej na rzecz propagowania polskiego dziedzictwa narodowego pozostawionego na ziemi przodków. Podkreślił, iż to Wy jesteście tutejszymi bohaterami ponieważ pozostaliście w swoim ukochanym Lwowie, o którym z dumą i głębokim wzruszeniem zawsze mówicie , jak śp koleżanka ze studiów Bożena Rafalska – „Semper Fidelis” naszemu miastu .Następnie pan prezes Zygmunt Grochowski odznaczył zasłużonych działaczy i ich organizacje odznaczeniami, dyplomami i pucharami;
Dyplom Uznania – prezes Olga Pawłowska „ Fundacji św.Antoniego”
Dyplom Uznania – ks Biskup Marian Buczek
Puchar i Dyplom Uznania – „Anna Gardijewska-najlepsza polska przewodniczka na Kresach po Lwowie”
Puchar i Dyplom Uznania – „ Najlepsze liceum im św Marii Magdaleny na Kresach 2023 r”
Dyplomy Uznania- Marta Andruszko ,Olga Pona, Natalia Szprocer, Urszula Libruk, Aleksandr Guły, Swietłana Lewina,Maria Mryczko – Cejko,Rozalia Bartoszewska, Irena Swreda, Irena Słabodiana, Julia Grzegocka, dyr. szkoły.Vira Szerszniowa
Puchar i Dyplom Uznania – „Dom Pielgrzyma” w Brzuchowicach – Lwów

Dyplom Uznania- ks .dyrektorowi Władysławowi Biszko
Dyplom i Puchar Uznania – „Towarzystwo Opieki nad cmentarzami Wojskowymi”
Prezes Janusz Balicki odznaczony Krzyżem Za Zasługi na Kresach Wschodnich Dyplom Uznania – Janusz Balicki, Jerzy Mironowicz, Lupa Bogdan, Włodzimierz Cipyk, Halina Wośkało-Zagórska
Puchar i Dyplom Uznania dla Zarządu Głównego Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej – „Za całokształt działalności w propagowaniu kultury polskiej”
Prezes ZGTKPZL Pan Emil Legowicz, odznaczony Krzyżem Za zasługi na Kresach Wschodnich
Puchar i Dyplom Uznania – lwowski „ Nowy Kurier Galicyjski – najlepszy Polski Dziennik na Kresach w 2023 roku „
Redaktor naczelny Pani Maria Basza odznaczona Krzyżem Zasługi
Dziennikarze pomimo wojny pozostali we Lwowie i aktywnie działają. Dyplom Uznania – Anna Gardijewska, Krzysztof Szymański, Konstanty Czawaga, Jurij Smirnov, Aleksander Kuśnierz Pan prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Emil Legowicz w imieniu odznaczonych podziękował Zarządowi i prezesowi Zygmuntowi Grochowskiemu za pamięć i wyróżnienie działaczy ziemi lwowskiej przypominając jednocześnie , że Zygmunt Grochowski kresowiak był najlepszym i najbardziej lubianym konsulem RP w Konsulacie Generalnym we Lwowie Następnie w imieniu Prezydium ZG TKPZL odznaczył Pana prezesa Zygmunta Grochowskiego najwyższym Złotym Odznaczeniem ZG TKPZL. Pan Grochowski serdecznie podziękował za odznaczenie podkreślając, iż jako kresowiak z Wilna pozostawił ukochane strony rodzinne, swą małą ojczyznę z powodu łączenia rodzin. Tym niemniej dzieli mnie tylko odległość, w sercu i duszy zawsze byłem i jestem u boku Matki Boskiej Ostrobramskiej, na mojej Kalwaryjskiej, czy w gronie moich przyjaciół w Wilnie czy Lwowie, dla tego nisko kłaniam się Państwu, ponieważ zostaliście na ziemi swoich przodków i kultywujecie wszystko to co pozostawili Wam wasi przodkowie na Waszej ukochanej historycznej ziemi – małej ojczyżnie. W swoim przemówieniu wspomniał o romantyzmie polskim, i jego założycielu Adamie Mickiewiczu. Następnie zarecytował kilka wierszy jako były aktor Polskiego Teatru w Wilnie i na zakończenie podsumował ten okres . Polski Romantyzm to walka o wolność, niezależność, sprawiedliwość, suwerenność, uczciwość i miłość w wolności. Niestety, przez wszystkie stulecia zastanawiamy się nad znaczeniem tych słów i jednocześnie zadajemy sobie pytanie –„czy obecnie jesteśmy wolni?” Część społeczeństwa odpowie tak, bo wolność i niezależność utożsamia się ze stanem wojennym ,wojną i walką narodowo wyzwoleńczą. O wolność czy niezależność walczy się także w czasach pokojowych . To wojna dyplomatyczna, hybrydowa ,salonowa i unijna. Często odgrywa ona w polityce ważniejszą rolę dla narodu i państwa, niż walka z karabinem w ręku. Mianowicie taka wojna toczy się w organizacjach międzynarodowych i na kongresach za granicą, w UE i w NATO. Walka trwa ciągle i nieustannie o traktowanie nas jako państwa polskiego na równi z innymi państwami Europy, o sprawiedliwą ocenę naszego kraju i rządzących, o zakazanie szargania naszej godności narodowej i naszego prawa konstytucyjnego, o bezpodstawne oskarżenie naszego państwa i rządu demokratycznie wybranego przez większość społeczeństwa polskiego, które powierzyło i dało uprawnienia bronić go na arenie międzynarodowej Kłamstwo, obłuda i zastraszanie Polski bezpodstawnymi karami finansowymi i narzucanie swojej woli stało się standardem w naszych stosunkach międzynarodowych Dobitnym przykładem tych nieprawidłowości jest nierealna polityka migracyjna na obszarze Europy Zachodniej, która absolutnie nie zdała egzaminu. Będziemy się przeciwstawiać przemocy kierownictwa UE narzucającej nam program nie odpowiadający strategii rozwojowej dla naszej gospodarki, a doprowadzająca ją do całkowitego zniszczenia. Sumując „Współczesny Romantyzm Europejski”, to nadal walka o wolność polityczną , równość, sprawiedliwość i godność narodów zrzeszonych w UE, a także o byt, o konkurencyjny, uczciwy handel towarami na rynkach zbytu w kraju i za granicą. Przykro, że nie wszyscy Polacy rozumieją współczesną bezkompromisową ekonomiczną walkę ,która ciągle się toczy. Dzisiejszy Romantyzm wykaże , kto ma rację, a UE powinna być szczęśliwą, wspierającą i wzajemnie kochającą rodziną zrzeszonych państw na naszym kontynencie Na tym polega demokracja. Rządzącym w Polsce, którzy wygrają wybory , życzymy powodzenia i sukcesów rozwoju kraju dla dobra swego społeczeństwa Kontynuując przemówienie prezes przypomniał o działaczach, którzy wnieśli wielki wkład na rzecz propagowania kultury polskiej na Ukrainie i odeszli od nas w lepsze jutro. Pan Grochowski wymienił kilka nazwisk szczególnie zauważonych jak śp : koleżanka ze studiów Bożena Rafalska, Barbara Legowicz, Adam Aużecki i wielu, wielu innych, którzy po sobie pozostawili dobrą pamięć. Do tego tematu pan Zygmunt nawiązał obecną zaborczą wojnę prowadzoną przez Rosję na ziemi ukraińskiej, na której giną żołnierze i cywile oddając tym samym swe życie za wolność i nie podległość swej ojczyzny. Po chwili poprosił wszystkich o oddanie hołdu dla zmarłych i poległych bohaterów Ukrainy minutą ciszy. Następnie pan prezes poruszył temat polskich dyplomatów urzędujących na kresach ,gdzie
placówka jest wyjątkowo specyficzna i trudna. Prócz nawiązania dobrych stosunków z sąsiadami należy potrafić i znaleźć wspólny język z polską mniejszością narodową, która od 33 lat prowadzi wojnę hybrydową o zrealizowanie swoich postulatów wpisanych w traktacie z 1994 roku. Często się zdarza, iż na te placówki przyjeżdżają ambasadorowie całkowicie nie przygotowani, nie czujący specyfiki wschodu, niekompetentni. Praktyka pokazało, że nie znają mentalności i charakteru tych narodów, historii i języka urzędującego . Najczęściej, są to ambasadorowie oddelegowani z innych placówek ,a często się zdarza z placówek innych kontynentów. Nie wszyscy dyplomaci rozumieją , że trafiają na tereny zamieszkujące także i przez obywateli II RP, których nazywamy kresowiakami. Oni nigdy nie rezygnowali i nie składali podań do Rady Państwa z prośbą o umorzenia polskiego obywatelstwa. Po wojnie Związek Radziecki automatycznie na zajętych terenach narzucił im obywatelstwo republik radzieckich. Teoretycznie kresowiacy, mają podwójne obywatelstwo. Pierwsze od przodków zgodnie z prawem polskim i konstytucją, drugie bezprawnie narzucone przez ZSRR. Kresy to naród szczególny. Głównym jego celem jest zachować polską tradycję , kształcić dzieci w języku ojczystym, należeć do wspólnoty chrześcijańskiej i zgodnie z tradycją swoich przodków, którzy stąd od stuleci pochodzą żyć zgodnie z miejscową ludnością i być godnymi obywatelami tego kraju. To wszystko zostało ujęte w traktacie podpisanym przez rządy krajów sąsiadujących. Dlatego kresowiacy w porównaniu z rdzennymi obywatelami III RP bardziej cenią swoją regionalną polską kulturę, kuchnię, tradycję, dziedzictwo narodowe z opiekunką Matką Boską Ostrobramską.. Większość urzędujących ambasadorów na Kresach tego nie rozumie. Temat Kresów to temat tabu. Najlepiej go nie poruszać, bo jednym pomożesz, drugim zaszkodzisz. Naszym władzom i dyplomatom dobrosąsiedzkie stosunki na szczeblu rządowym są ważniejsze, niż realizowanie postulatów mieszkańców mniejszości polskiej które mogą zaszkodzić stosunkom międzyrządowym. Taką politykę prowadzimy od wielu lat. Obowiązkiem ambasadorów jest realizowanie nakreślonej polityki Urzędu Rady Ministrów, czyli rządu. Na ten temat poświęcimy więcej miejsca w najbliższym czasie. Tym niemniej chciałbym zaznaczyć, iż cieszy mnie fakt, że po nieudanym ambasadorze RP na Ukrainie, rząd dokonał wymiany na lepszego, bardziej kompetentnego i logicznie myślącego. Na Litwie wyjątkowo nie powiodło się z panią ambasador. Nie znalazła wspólnego języka z mniejszością polską. Zamiast zjednoczyć wspólnotę to całkowicie ją rozproszyła. Za kadencji pani ambasador wydarzyło się sporo nieprzyjemnych spraw, jak dla działaczy związku, tak i dla czytelników polskiego, ulubionego czasopisma zlikwidowanego w tym .okresie. W polskich mediach ukazywały się krytyczne materiały w sprawach pani działalności na rzecz polskiej mniejszości narodowej i organizacji kresowych. Za czasów pani ambasador zostaje zlikwidowana redakcja najlepszego polskiego miesięcznika „Magazyn Wileński” redaktorem którego był najlepszy polski dziennikarz, poeta, pisarz, nagrodzony przez Polski Zarząd Główny Związku Polaków Kanady „Dużym Orłem”, zwycięzca konkursu ortografii Dyktando w języku polskim, za które. otrzymał nagrodę prezesa Senatu RP, wieloletni działacz Związku Polaków na Litwie , zasłużony działacz kresowy Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej, laureat wielu nagród literackich na kresach i w Polsce. Za te poświęcenie dla ojczyzny i Kresów zostaje nagrodzony przez Polskę „ bezrobociem”. Przykro, lecz za kadencji pani ambasador nie został rozwiązany żaden problem i postulat dla polskiej mniejszości narodowej z traktatu polsko-litewskiego podpisanego w 1994 r. Pani ambasador reprezentująca Rzeczpospolitą pozostawiła niesmak wśród mieszkańców mniejszości polskiej. Działała z niewielką grupą swoich zwolenników. Dużo miejsca poświęcała pani dla Rosji i jej napaści na Ukrainę, niż mniejszości polskiej. Kilka słów o oświacie na kresach. Niestety Sytuacja wszędzie jednakowa. Brak uczni w polskich szkołach, brak szkół. To praca dla związku polaków i macierzy szkolnej. Tym niemniej na kresach jeszcze jest grupka polityków, którym zależy o zlikwidowaniu polskich szkół z polskim językiem nauczania.. Sądzę, że na zmianę mentalności potrzebny czas. Marzę ,aby stosunek polityków i narodów na kresach był identyczny ,jak polityków i narodu polskiego do nich. .Pan Grochowski poruszył jeszcze jeden temat. Podziękował pani ambasador za odznaczenia państwowe, które zostały wręczone przez panią na uroczystości w Wilnie.za wielkie osiągnięcia w pracy i działalności na rzecz propagowania kultury polskiej. Kresowiacy zasługują na nie. Złoty Krzyże Zasługi otrzymało sporo zasłużonych osób.. Kilka osób otrzymało Srebrne Krzyże Zasługi w tym dziennikarka i astronom. .Zaciekawiło pana prezesa, za jakie osiągnięcia pani ambasador opiniowała wnioski do komisji odznaczeń państwowych na kolor złoty i srebrny. Wielu osób nagrodzonych znam osobiście i zasługują na najwyższe odznaczenia. Złote i Srebrne Krzyże za sługi. Wśród odznaczonych jest astronom pan Henryk Sielewicz. Polak, wilnianin , działacz Dobroczynnego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów na Litwie, członek SIKRP, mój szkolny przyjaciel z jednej ławki, astronom, odkrywca w Słobodzie na Litwie w swoim obserwatorium nowej gwiazdy potwierdzonej przez Amerykańskie Centrum Astronomiczne i nadano imię „Sielewicz 1”. Pan Henryk Sielewicz jest pierwszym odkrywcą gwiazdy w kosmosie na Litwie . Odkrywając tą gwiazdę zareklamował na cały świat, polaka astronoma, Litwę, Słobodę, polską szkołę dziewiętnastkę i panią ambasador RP na Litwie. Dokonał odkrycia na skalę światową, a władze Litwy nie mogą zbudować odcinek drogi do jego domku siedziby obserwatorium astronomicznego w związku z czym naukowcy z całego świata, wycieczki dorosłych i dzieci nie mogą dojechać do historycznego miejsca na Litwie, żeby posłuchać pana Henryka o gwiazdozbiorach i spojrzeć w zaczarowany teleskop, żeby zobaczyć wymarzoną kometę. Może ten Polak na Złoty i nie zasługuje, są lepsi Na szczęście, na Litwę przyjechał nowy ambasador RP pan Konstanty Radziwiłł. Polacy są zachwyceni Jego zaangażowaniem. Bierze czynny udział w spotkaniach. z polską mniejszością narodową i działaczami związku polaków. Jest kulturalny i miły dla działaczy i mieszkańców. W ciągu krótkiego pobytu załatwił sporo spraw dręczących mniejszość polską od kilku lat. Jest szanowany wobec władz litewskich i wymagający w realizacji postulatów nakreślonych w traktacie Polsko-Litewskim. Dotychczas wspaniale reprezentuje Rzeczpospolitą i interesy obywateli litewskich, narodowości polskiej. Zarząd Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej życzy mu wspaniałej służby, wielu nowych przyjaciół i dobrego samopoczucia w nawiązywaniu dobrych kontaktów jak z władzami Litwy tak i z mniejszością polską. Następnie Pan Prezes Zygmunt Grochowski z Członkiem Zarządu SIKRP Panem Andrzejem Stępniem i kolegami złożyli kwiaty przed ponikiem Adama Mickiewicza i na cmentarzu Orląt Wieczorem odbyło się kolejne spotkanie z ks. dyrektorem Władysławem Biszko , naszym doradcą ks. biskupem Marianem Buczkiem oraz działaczami i prof. WU i Tow.Kultury

Informację z pobytu na Ukrainie opracował
Członek Zarządu SIKRP Andrzej Stępień

7 grudnia 2023 prezes SIKRP Zygmunt Grochowski z Czł. Zarządu Panem Andrzejem Stempniem odwiedzili w Skierniewicach Honorowego prezesa Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej Pana prof. Stanislawa Jankiewicza z małżonką dla której wręczyliśmy piękny bukiet róż, a Panu profesorowi Dyplom Uznania, puchar i odznaczenie Kresowy Krzyż Zasługi za działalność na rzecz Kresów Przy obiadowym stole zapoznano honorowego prezesa z dotychczasową działalnością instytutu i założeniami programowymi na rok następny.
Spotkanie odbyło się w przyjacielskiej atmosferze i z życzeniami zdrowia, szczęścia i wszelkiej pomyślności na rok 2024. Należy zaznaczyć , że naszym gospodarzom te życzenia dopisują, ponieważ profesorowi szybko zbliża się 1 wiek życia, życzymy mu drugi, aby był tak owocny jak pierwszy, małżonka zaś w swój młody wiek – 90 lat jeździ nadal samochodem i odwiedza córkę swoim transportem zamieszkującej w odległości 400 kilometrów. Takiego zdrowia życzymy także wszystkim naszym czytelnikom i miłośnikom Kresów.

Kierownik zespołu mediów SIKRP
Janusz Dembiński

Alwida Antonina Bajor
Pożegnalne słowo
…. .. ..odpłynęła od nas ze swoim złotym piórem w świat wieczności czekając na nas.
Ta skromna, miła wileńska dziennikarka z Kalwaryjskiej wzbogaciła i rozsławiła na
ziemiach kresowych historię Polski i Litwy. Była dziennikarką, autorką licznych
scenariuszy teatralnych, kilkudziesięciu książek i tysiące artykułów i publikacji. Prócz tego
redaktorką polskojęzycznych audycji radiowych i świetną tłumaczką z języka litewskiego,
rosyjskiego na jez. polski. Fenomen w literaturze polskiej. Ze swoim nierozłącznym piórem
zjeździła szlaki wybitnych literackich postaci po ziemi kresowej i żmudzkiej pozostawiając
historyczne arcydzieła dla naszych potomków . Biografia, życiorys i okolice lat
młodzieńczych i studenckich spędzonych przez Adama Mickiewicza na ziemi ojczyźnianej-
kresowej jest odzwierciedlone w jej książce „Mickiewicza młodości kraje”- najlepsze
dotychczasowe wydanie o wieszczu z jego startu poetyckiego, a „Szlakiem bohaterów
Potopu” historyczne arcydzieło pisarki wydane o laudach zamieszkujących na Laudzie w
XVI wieku. To nieznany dla nas dokument z dwukrotnej podróży Alwidy, szlakiem
Henryka Sienkiewicza po Żmudzi wskazujący i potwierdzający, iż po dzień dzisiejszy polski
duch na Laudzie jeszcze nie wygasł, a żyje i wspomina owe stare czasy. Wymieniłem te dwie
książki wśród innych, ponieważ miałem szczęście otrzymać od niej osobiście z dedykacją,
pierwszą w Wilnie, drugą w Warszawie podczas jej kuracji ,gdzie ją często odwiedzałem.
Przyjażniliśmy się, byliśmy sąsiadami z Kalwaryjskiej. Alwida pochodziła z wyjątkowo
inteligentnej polskiej rodziny. Razem z moją siostrą Ireną chodziły do pierwszej klasy 19
polskiej szkoły średniej, następnie ukończyły Polonistykę. Ona całe życie poświęciła się
twórczości literackiej odtwarzając dla naszych potomków na pergaminie historię ziemi
kresowej i jej bohaterów .
Za swoje osiągnięcia pisarka była laureatką wielu nagród, jak; Nagroda Literacka imienia
Czesława Miłosza w 1992r., Nagroda Literacka imienia Witolda Hulewicza w 2007r.,
Kuriera Wileńskiego i wiele, wiele innych. Za całokształt swojej twórczości odznaczona
Orderem Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej, Krzyżem Kawalerskim , Krzyżem Oficerskim i
innymi odznaczeniami. .
Stowarzyszenie Instytut Kresów Rzeczypospolitej składa wyrazy głębokiego współczucia
krewnym, bliskim, przyjaciołom i opiekuńce zmarłe,j Pani Lilii Kiejzik
Prezes Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej
Zygmunt Grochowski
Warszawa, 2024-01-27

Tadeusza Isakowicza – Zaleskiego

……odszedł do świata sprawiedliwości o który walczył przez całe swoje życie. Kapłan o wielkiej kulturze, tolerancji, szlachetności, wiedzy i woli walki o prawdę , sprawiedliwość, uczciwość, miłość i wiarę, a Bóg, Honor, Ojczyzna stały się drogowskazem w Jego życiu i działaniu na co dzień. Jego wzrok jako duchownego sięgał tam, gdzie innych nie dosięgał. Jako ksiądz katolicki obrządków ormiańskiego i łacińskiego był Ormianinem, lecz w duszy i w sercu Polakiem, patriotą o wiele większym niż mnóstwo księży polskich. Śmiało patrzył na świat, oceniał go, a w razie potrzeby przeciwstawiał się niesprawiedliwości i głosił prawdę z ambony czy w mediach. Człowiek o niezwykłej odwadze , zawsze poruszał tematy o trudnych sprawach dla narodu polskiego, jak np. ludobójstwo przez Banderowców 200 tys. obywateli polskich na Zachodniej Ukrainie i 85 lat oczekiwania od rządu Ukraińskiego na słowo – „ przepraszamy”. Czy to nie kompromitacja, że na Ukrainie odbywa się ekshumacja Niemców zabitych tam podczas II Wojny Światowej, a Polakom zabrania się pochówków naszych obywateli w sposób godny leżących w wądołach bez głowy i piersi itp zasypane ziemią od okresu wojny. Wręczamy najwyższe odznaczenia państwowe dla władz Ukrainy, a ich rząd miał i ma nas w … Znałem księdza dobrze działając w Patriotycznym Ruchu Kresowym. On powinien być przykładem dla wielu Polaków. Nazwisko księdza Isakowicza powinniśmy pisać dużymi literami . On na to zasłużył. Był współzałożycielem i prezesem Fundacji im. Brata Alberta Laureat Nagrody Rzecznika Praw Obywatelskich im. Pawła Włodkowica w 2007 roku Był osobą represjonowaną za działalność opozycyjną w czasach PRL

Rodzinie i Najbliższym Zmarłego składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Prezes

Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej

Zygmunt Grochowski

25 lutego 1831 roku pod Olszynką Grochowską odbyła się jedna z największych i najkrwawszych walk powstania Listopadowego. Zapadający zmrok tego dnia, następnie wielkie straty liczebne żołnierzy doprowadziły do przerwania bitwy, która traktowana jest jako nierozstrzygnięta. Tym niemniej powstrzymała ona szturm Rosjan na Pragę i Warszawę.
Ogółem w bitwie wzięło udział 60000 żołnierzy rosyjskich i 40000 polskich. Rosjanie stracili 9400 zabitych, rannych i jeńców. Polacy 7350 w tym 1054 jeńców. Przez historyków ta bitwa nazwana jest „polskimi Termopilami”.
Dzisiaj 23 lutego, w tym miejscu w 193 rocznicę historycznego wydarzenia przed pomnikiem Alei Chwały, my Polacy: uczniowie szkół, kombatanci, delegacje gminne Rembertowa i Pragi Południe, wojsko, stowarzyszenia patriotyczne i mieszkańcy Warszawy nisko chylimy czoła przed ich stałą kwaterą spoczynku w ich wymarzonej wolnej Rzeczypospolitej składając kwiaty i wiązanki za ich poświęcenie w walce o wolność i niepodległość naszej ukochanej Ojczyzny. Przykro, że w tak doniosłej uroczystości uczestniczy 100-200 osób, a nie kilka, kilkanaście tysięcy obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Zadaję pytanie-na jakich materiałach dyrektorzy szkół opierają się w wychowaniu patriotyzmu i miłości uczniów do Ojczyzny?
Czym się zajmują tysiące urzędników w ministerstwie oświaty, w urzędach oświaty, w kuratoriach. Dlaczego nie można stworzyć wydział wychowania patriotycznego przy Ministerstwie Obrony czy Kultury? Jeżeli nie nauczymy młodzież cenić swoją ojczyżnianą historię i kulturę, wyemigruje ona z Polski. Do czego my dążymy? Obecnie w Polskiej TV oglądamy około 90% amerykańskich historyczno-patriotycznych filmów o Ameryce.
Przecież nie jesteśmy ich kolonią. Polski uczeń zna wojny amerykańskie, zaś nic nie wie o powstaniach i zaborach polskich. Gdzie polskie filmy dydaktyczne ? Od 20 lat nie nakręciliśmy żadnego filmu historycznego. Ciągle wspominamy czterech pancernych. Do czego my dążymy ? Zachłysnęliśmy się Zachodem. W ciagu 20 lat nie powstały żadne piosenki o odrodzonej Warszawie ,o polskich miastach, o Polsce jako naszej ukochanej ojczyżnie , o pięknej przyrodzie i wspaniałym narodzie. Konkursy piosenek w TV odbywają się w języku angielskim. Najwybitniejsi soliści, najlepsze polskie zespoły pochodzą z okresu Polski Ludowej. Czy my powinniśmy być ciągle pod zaborem , żeby tworzyć najlepsze arcydzieła w języku polskim jak w okresie Romantyzmu, Młodej Polski czy Pozytywizmu.
Przecież Mikołaj Rej-ojciec literatury polskiej nazywany „polskim Dante”z okresu Renesansu w XVI wieku pisał „iż Polacy nie gęsi też swój język mają” Zwracam się do Was, pisarze, poeci, dziennikarze, redaktorzy, krytycy literaccy, muzycy, działacze sztuki, odszukajcie artyzm i piękno w swojej kulturze , w swojej tradycji i języku ojczystym. Otwórzcie ku temu swe serca i dusze odzwierciedlając to na pergaminie, w rzeżbie lub mowie muzycznej dla naszych potomnych. Przyszłość nowego polskiego pokolenia zależy od Was przyjaciele w zależności od tego w jaki sposób przekażecie walory naszej ojczyzny na arenie międzynarodowej: miłość, patriotyzm , szacunek i piękno naszego języka w poezji, prozie, literaturze, pieśniach i tańcach ludowych.
.. Stowarzyszenie Instytut Kresów Rzeczypospolitej szczególną uwagę zwraca na wychowanie młodego pokolenia w szacunku i miłości do swojej ojczyzny i tradycji, języka ojczystego i jej bohaterów, oraz narodu i dziedzictwa pozostawionego na terenach II RP
.. Wieniec przed pomnikiem Alei Chwały złożył prezes SIKRP Zygmunt Grochowski i Członek Zarządu SIKRP Andrzej Stępień Inf. ZG